सन्ध्या साधना
मेरो जवानीको मात तिम्ले, धोकेर गयौ ।।
पचेन फेरी आफ्न्त सबै, खोकेर गयौ ।।
गिद्धे आँखा गाड्छन् गल्लिका सिनेहरु,
लाश माथि नि अझै मुल्य, तोकेर गयौ ।।
अधेँरी कोठीमा रुन्छु म बाहिर निस्कौ त,
चल्दैनन् पाईला मेरा, कडीले रोकेर गयौ ।।
शरीर छाडेर गयौ तर मनमहलका स्वप्न,
राजा तिमी रानी म, लास बोकेर गयौ ।।
