रोशन “काभ्रेली”
अ।फुले अ।फैलाई, एक्लाे पारे ।।
साेधिनाै तिम्ले किन, अ।सु झारे ।।
सारै पीडा दियाै, मनलाई तिम्ले,
त्यसैले तिम्राे मायाँ, अलग सारे ।।
अब त खुशी छाै हाेला, मेराे हजुर,
तेहि खुशीकै लागि, जितेर म हारे ।।
थाहाँ छ फर्की, मायाँ खाज्दै अ।उँछाै,
अ।ज उन्काे मायाँले, के भाे त नकारे ।।
✍🏻 रोशन दनुवार
